Men
tışirıw başım bla bir kawum er kişilege, kullukçulağa seyir eteme: bıla
- biz da adambız, halkıbız, bizni da tilibiz bardı, ceribiz, Ata
curtubuz, otcağabız degen zatlanı unutupmu koyğandıla?
Kafkas dağlarının en yüksek zirvesi Elbruz (Mingi Tav) ve çevresindeki yüksek dağlık arazide
yaşayan Karaçay-Malkarlılar, tarih boyunca Kafkasya'da hâkimiyet kuran
Kimmer, İskit, Hun, Bulgar, Alan, Hazar, Kıpçak gibi proto-Türk ve eski
Türk kavimleri ile çeşitli Kafkas halklarının etnik ve sosyo-kültürel
bütünleşmesinden ortaya çıkmış bir Kafkasya halkıdır.
Halkıbızga sagış etgen adamlanı barın da kaygılı etgen bir soruvdu bu.
Halkla caratıla, öse-aynıy, El-Kral bola, dagıda birer türlü çurum bla
tüb bola kelgendile tarihde. Alay a, halk dinine bek ese, millet añgısı
küçlü ese, colun, tarihin unutmazça cazma tili, kitabı bar ese, sora,
allay halk kesin zamanñga, ölümge horlatmazga bollukdu. Kav-kuv bolub
duniyaga çaçılıb ketgen çuvut halk, eki miñg cıldan sora ölgen tilin da
tiriltib, kralın kuraganı anñga şagatdı. Özge, halknı dini, cazma tili,
curtu da bola turganlıkga, ençi krallıgı cok ese, başına, cazuvuna
erkin tül ese, ol zatla üçün küreşmey ese, sora, ol halk, ertde-keç
bolsa da, tilsiz, curtsuz da kallıkdı, halklıgın tas eterikdi. Halkla
anı üçün dıgalas etedile, ullu-gitçe bolsa da, ençi kralların kurarga.
Saklanırga andan başha col cokdu.
